ตื่นมาวันแรก [คอมมู DGL]

posted on 14 Oct 2013 21:50 by wild-wind

...เสียงปะทุของถ่านไม้ แสงจากเปลวไฟท่ามกลางแสงอาทิตย์ กลิ่นเนื้อไหม้ที่ลอยคลุ้ง…ทำให้เธอรู้สึกแย่


 

...กองฟืนกำลังมอดไหม้ เช่นเดียวกับชีวิตของคนคนหนึ่ง…



“แรลเลย์” เสียงหวานดังแผ่วเบา เบาเสียงจนไม่มีใครได้ยิน


ความรู้สึกในอกยามนี้หนักอึ้ง คนในหมู่บ้านจากไปแล้วอีกคนหนึ่ง ชายที่เธอเคยเห็นทำตัวบ้าบอตายจากไปแล้ว หลังจากที่มีคนตายไปสามคน...คุณหมอใจดี...คุณลุงชอบแจกขนม...หญิงสาวปากไม่ตรงกับใจ


เธอรู้สึกดีใจที่ไม่ได้เขียนชื่อเขา แต่นั่นก็เพียงเสี้ยวทะเลอารมณ์ในอก


ยินดี...เสียใจ...หวาดกลัว...ระแวง...


อยากร้องไห้...อยากกรีดร้อง…แต่น้ำตาไม่รินไหล


เธอช่างขี้ขลาดเสียจริง...


มาเรียเบลเสหน้าหนีไปทางอื่น เสียงปะทุของกองฟืนยังดังไม่หยุด…เปลวไฟโหมกระพือเผาร่างคนให้เป็นธุลี



เทศกาลนี้ช่างโหดร้าย โอกาสรอดชีวิตช่างน้อยนิด…



หญิงสาวอาศัยจังหวะที่ผู้คนกำลังสนใจกับการเผาคนหลบไปข้างนอก...เดินไปชายป่า แร็กคูนตัวหนึ่งวิ่งออกจากพุ่มไม้มาหาเธอ ร่างบางย่อตัวแล้วกอดมันแนบอก ราวหาที่พักพิง


“อีวา” เสียงอ่อนหวานแว่วในความสงัด



แต่เอาเถอะ เธอเชื่อว่าเทพเจ้าคงประทาน ‘โชคดี’ ให้เธอ



แต่หญิงสาวไม่รู้ว่า ‘โชคดี’ นั้นจะเป็นเช่นไร...


...เทพเจ้าจะให้เธออยู่รอดต่อไป...


...หรือจะพาเธอไปพบพ่อแม่บนสวรรค์ในเร็ววัน


Comment

Comment:

Tweet