16th Loop : regular event 01 [8th August]

posted on 09 Nov 2014 16:38 by wild-wind

เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู

 

 

------------------------------------------

16th Loop : regular event 01

-------------------------------------------

 

 

1st Loop

เธอจำได้ว่า เอ็ดเวิร์ดบ่นเรื่องนี้รอบที่สองแล้ว ถึงเธอจะสวยและหุ่นดีมาก แต่เธอไม่ได้ไร้สมองนะ

.

เมริสา เม หรือ เมซ นั่งเท้าคางกับโต๊ะอาหารฟังน้องชายบ่นเรื่องการวางตัวของเธอกับผู้ชาย พลางปิดปากหาวอย่างมีจริตจะก้าน ซึ่งอาจน่าหมั่นไส้ในสายตาของเอ็ดเวิร์ด น้องชายของเธอ เขาจึงขึ้นเสียงบ่นอีกยาวยืด

.

โอ้โห บ่นเหมือนเดิมเลยแฮะ นี่ขนาดเอ็ดโมโหขึ้นมานะเนี่ย ยังบ่นเหมือนเมื่อวานเลย เมซคิดพลางทำปากยื่น พลันเธอก็ขมวดคิ้วกับความคิดเมื่อครู่

.

เมื่อวานงั้นเหรอ...

.

“ฉันดีใจนะเมซ ที่เธอสวมชุดที่เรียบร้อยขึ้น แต่มันก็ยังเห็นเนินอกอยู่ดี ฉันไม่อยากให้เธอท้องก่อน...”

.

“เอ็ด วันนี้วันที่เท่าไร” เมซพูดทะลุกลางปล้อง จนเอ็ดหรี่ตามองดุๆ ก่อนจะตอบเสียงเรียบ

.

“8 สิงหา”

.

“นั่นมันเมื่อวาน!” เมซตบโต๊ะ ดวงตาสีทองเบิกกว้าง เธอสังหรณ์ใจอะไรบางอย่าง

.

“ไม่ เมื่อวานวันที่ 7” เอ็ดเวิร์ดหยุดบ่นทันที เขามองเธอเหมือนถามว่าไม่สบายหรือเปล่า น้ำเสียงของเขาอ่อนลงมาก “เธอโอเคไหม เมซ”

.

“ฉันโอเค และจำได้ว่าว่าที่น้องสะใภ้จะมาดูชุดวันนี้” เมซปัดผมหยักศกที่เคลียบ่าสีน้ำผึ้ง แล้วกอดอกไขว่ห้างมองน้องชาย พ่อกับแม่เธอเดินเข้ามาในครัวแล้ว คงไม่ดีหากเธอกับน้องจะเถียงกันในประเด็นนี้ต่อ

.

บางที สมองเธอคงเบลอ และจำอะไรพลาดไป

 

 

2nd Loop

นี่มันเรื่องตลกร้าย ใช่ ตลกร้าย

.

มือของเมซสั่นขณะกำชายกระโปรงชุดแต่งงานสีขาวสะอาดตา เธอจำได้ว่าเธอเย็บเก็บชายไปแล้วเมื่อวาน หรืออันที่จริงก็คือ เมื่อวานของเมื่อวานเธอก็เย็บมัน แต่ทำไมมันถึงมีสภาพเหมือนเมื่อหลายวันก่อน แถมเมื่อเช้าเอ็ดเวิร์ดก็ยังบ่นกับเธอด้วยประโยคเดิมๆ เป๊ะๆ ที่เธอฟังจนจำขึ้นใจแล้ว ครั้นพอถามว่าวันนี้วันที่เท่าไร...

.

คำตอบของเอ็ดเวิร์ดก็ยังเป็น 8 สิงหาคมเหมือนเดิม...ระยำจริงๆ

.

“พี่เมริสาคะ” แซลลีเรียกเธออย่างกล้าๆ กลัวๆ เมซหันไปมองหญิงสาวผมทองร่างเล็กที่ยืนกุมมืออยู่ข้างหลังเธอ ช่างตัดเสื้อสาวยิ้มมุมปากอย่างเคยนิสัย นั่นทำให้แซลลีสะดุ้งนิดๆ ก่อนจะถามว่า “พี่โกรธอะไรอยู่หรือเปล่าคะ หรือโกรธฉัน เมื่อกี้ถึงทำเสียงหึขึ้นจมูก”

.

“เมซ” เมซแก้คำเรียกหา แล้วแย้มยิ้มกว้างเอ็นดูให้ว่าที่น้องสะใภ้ “พี่จะโกรธเราไปทำไม แล้วนี่ชอบชุดแต่งงานนี้ไหม”

.

แซลลีมองชุดแต่งงานสีขาวซึ่งปักลายพื้นเมืองบนตัวหุ่น จากนั้นพยักหน้ายิ้มๆ อย่างเขินอาย เมซมองหญิงสาวอย่างเอ็นดู เธอแทบทนรอไม่ไหวที่จะได้เห็นน้องชายเดินเข้าประตูวิวาห์กับผู้หญิงคนนี้ ที่สำคัญทั้งคู่สวมชุดแต่งงานที่เธอตัดเย็บเอง มันคงเป็นงานแต่งงานในฝันของใครหลายคน

.

แล้วแซลลีจะยอมเรียกเธอว่าเมซเสียที อีกแค่ไม่กี่วัน รอแค่ให้ถึง 15 กันยายน

.

แต่จะไปถึงวันนั้นได้อย่างไร ถ้ายังเป็น 8 สิงหาคมอยู่แบบนี้

.

“นี่ฉันประสาทไปเอง หรือว่าวันเวลามันวิปริตจริงๆ ยะ” เมซถาม แต่ไม่มีเสียงใดตอบกลับมา ตอนนี้แซลลีกลับไปแล้ว หากมีคนตอบเธอก็คงได้วิ่งและคิดว่าตัวเองเป็นบ้าไปแน่ๆ เมซยกมือไล้ปากอวบอิ่มอย่างครุ่นคิด พลางเหลือบมอง ไอบีเรีย แมวลิงซ์ตัวใหญ่ที่นั่งเลียอุ้งเท้าหน้าอย่างสบายใจ สัตว์แห่งจิตของเธอรู้งานรีบกระโดดเผ่นแผล็วไปเอาผ้าคลุมไหล่มาให้ เมซยกผ้าคลุมไหล่ดูแวบหนึ่ง ก่อนจะวางเข็มกับด้ายแล้วคว้ามีดพกเล่มหนึ่งซ่อนไว้ในกระเป๋าสะพายใบเล็ก

.

โดยไม่ต้องบอก สัตว์แห่งจิตของเมซเดินนำเธอออกไปทางประตูบ้าน เมซหรี่ตาแล้วเดินตามออกไปด้วยท่วงท่าเหมือนนางแมวป่า หญิงสาวยกมือป้องแสง มองชาวเมืองดีร์ชาดที่ยังใช้ชีวิตตามปกติ หรือจะมีแค่เธอที่รู้สึกว่าเวลาในเมืองนี้ไม่เดินไปจาก 8 สิงหาคม

.

เมซกระชับกระเป๋าสะพายแน่นจนมือสั่น ก่อนจะบ่ายหน้าไปทางเขตเกษตรกรรม วันนี้เธอตั้งใจจะออกไปทำอะไรบางอย่าง หากมันเป็นอย่างที่เธอคิด นี่มันฝันร้าย

.

 

3rd loop

มันหายไปจริงๆ

.

เมซเม้มปากแน่น ดวงตาสีทองของเธอวาวโรจน์ ด้วยความโกรธระคนคลั่ง เธอจิกเล็บที่ตะไบอย่างกับเปลือกไม้ที่ไร้รอย
.

ทั้งๆ ที่เมื่อวานเธอขูดมันเป็นแผลถลอก แต่นี่...นี่มันอะไร เมซสบถเป็นภาษาต่างถิ่นที่เธอชินปาก เธออยากกรีดไม้ให้เป็นรอย อยากกรีดร้องเหมือนคนบ้า แต่ทำแบบนั้นไปก็ไม่เกิดอะไร หญิงสาวจึงนิ่ง ตั้งสติกับสถานการณ์ที่เผชิญ ทว่าไอบีเรียกลับคำรามในลำคออย่างดุร้าย ก่อนจะโถมใส่ต้นไม้นั้น ข่วนมันอย่างคุ้มคลั่งและคำรามไม่หยุด เมซมองแมวลิงซ์เงียบๆ แต่ดวงตามีแววสะใจ หญิงสาวยิ้มมุมปากเมื่อเจ้าแมวป่าข่วนเปลือกไม้นั่นจนเหวอะวะ

.

ไอบีเรียหันหน้ามามองเมซ ดวงตาสีทองของคนและสัตว์ประสานกัน เมซแสยะยิ้มกว้างกว่าเดิม เธอครางในลำคออย่างพึงพอใจ เหมือนตอนมีชายหนุ่มปรนเปรอเธอในรสรัก ก่อนจะหยิบกรรไกรปลายแหลมที่ซ่อนตรงเข็มขัดแทงต้นไม้อีกครั้งอย่างแรง

.

“ไปกันเถอะ ไอบีเรีย ต้นอื่นอาจไม่ได้เป็นแบบนี้ก็ได้” ช่างตัดเสื้อพูดเสียงเรียบ เธอบ่ายหน้าไปทางเขตปศุสัตว์ ภาวนาให้ต้นไม้ตรงนั้นยังมีรอยที่เธอทำ

.

หากวันไม่เดินพ้นจาก 8 สิงหาคม แล้วนี่เธอจะเห็นน้องชายแต่งงานได้อย่างไร

.

 

16th Loop

นี่เป็นวันอังคารที่ 8 สิงหาครั้งที่ 16 เมซรู้เพราะเมื่อทุกๆ วันที่ 8 สิงหาเธอจะผูกปมในสร้อยข้อมือถักหนึ่งปม ตอนนี้มันมีทั้งหมด 16 ปม

. 

วันที่ 8 สิงหาคมเวียนกลับมาเยือนดีร์ชาดและชีวิตเธอ 16 ครั้งแล้ว

.

บ้า...นี่มันบ้าชัดๆ เมซสบถในใจ ขณะเดินไปเยี่ยมเพื่อนตามบ้านดูว่ามีใครเป็นเหมือนเธอไหม ตอนนี้เธอมั่นใจว่าอย่างน้อยก็มีวินคนหนึ่งละ สาวส่งนมขี้เซานั่นทักว่าเธอสวมเสื้อซ้ำมาสามวันแล้ว ด้วยนิสัยรักสวยรักงามและอาชีพช่างตัดเย็บ เธอไม่มีทางสวมเสื้อซ้ำกันบ่อยๆ แน่ ในเมื่อเสื้อที่เธอสวมเป็นการโฆษณาผลงานของเธอไปในตัว

.

ไอบีเรียเดินนำเธอไปทางบ้านวิโนน่า ระหว่างทางช่างตัดเสื้อเห็นคนยืนออกัน พวกเขาพูดคุยกันเรื่อง ‘แอปเปิลทองคำ’ ที่ชายต่างเมืองเล่า วัตถุลึกลับที่ทรงพลัง หากไปเยือนที่ใดก็สร้างความปั่นป่วนให้เสมอ อาจสร้างสรรค์หรือทำลายก็ย่อมได้ และเวลานี้มันอาจมาเยือนดีร์ชาด
.

มีคนในกลุ่มนั้นกล่าวว่า ไร้สาระ เป็นเพียงนิทานรอบกองไฟ เพราะดีร์ชาดยังสงบสุขเหมือนวันวาน

.

ใช่ ดีร์ชาดมีวันวาน แต่ไม่มีวันพรุ่งนี้

.

เมซผละออกมาโดยไม่แสดงความเห็นใด เธอคิดว่า บางทีการจะทำให้เวลาของดีร์ชาดเดินอีกครั้ง เธอต้องตามหาแอปเปิลทองคำให้พบ

.

เมื่อเวลาเดิน ทุกอย่างจะกลับสู่ภาวะปกติ เอ็ดเวิร์ดกับแซลลีจะได้แต่งงาน และที่สำคัญ...

.

ดวงตาสีทองของช่างตัดเสื้อหม่นหมองเมื่อคิดถึงใครบางคน เธอหลับตาลง ก่อนจะเดินหายไปในหมู่คน

           

 ----------------------------------------

 

ปั่นเวนต์แบบไฟลนตูดอีกตามเคย ; x ; นี่เป็นของสาวเมซค่ะ 

ไม่รู้ว่าสื่อความเป็นเมซได้มากแค่ไหน คือ พอยิ่งโรล สตอรี่นางก็ยิ่งยาวตามมา คิดว่าอาจมีไซด์สตอรี่ตามมาแหงๆ

ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่า

edit @ 10 Nov 2014 15:57:31 by Raina_Amari

 
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู
 
 
ประวัติตัวละคร เมริซา เม (Marisa Mae)
 

 
 

 

ฝ่ายที่ต้องการลง : Free-player

ชื่อ-นามสกุล  : เมริซา เม (Marisa Mae) เรียกเมซได้ถ้าสนิท

อายุ : 24 ปี

 เพศ : หญิง

 ส่วนสูง และน้ำหนัก โดยคร่าวๆ :  สูง 165 เซนติเมตร หนัก 50 กิโลกรัม

ลักษณะภายนอกอื่นๆ : เป็นหญิงสาวร่างสมส่วน ผมสีอิฐหยักศกนิดๆ ดวงตาสีทองเป็นประกาย ชอบแต่งกายด้วยชุดแนวผสมผสานหลายวัฒนธรรม (เพราะเธอเป็นช่างตัดเสื้อ)

อาชีพ : ช่างตัดเสื้อ

ลักษณะนิสัย : เมริซาเป็นสาวที่มั่นใจในตัวเองมาก เพราะถือว่าเป็นสวย มั่น (อาจถึงขั้นหลงตัวเองในบ้างครั้ง) เต็มเปี่ยมจินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์ ที่บางครั้งอาจถึงขั้นหลุดโลก เธอชอบพบเจอสิ่งแปลกๆ ใหม่ๆ รักอิสระ ชอบแหย่และลวนลามคนอื่นถึงเนื้อถึงตัวคนอื่น แต่ไม่ทำร้ายใคร ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำเธอก่อน รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ คือ ยิ้มมุมปากเหมือนซ่อนความนัย

เมริซาชอบอุทานว่า “Fabulous!” “Wonderful!” เวลาเห็นอะไรสวยๆ งามๆ ในความเห็นเธอ

ประวัติของตัวละคร :  

เมริซาเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัวเม พ่อชื่อ เอ็ดการ์ เป็นจิตกร แม่ชื่อ คาเรน ช่างตัดเสื้อสาวเชื้อสายยิปซี ครอบครัวเมเดินทางไปหลายเมือง กระทั่งมาลงหลักปักฐานที่ดีร์ชาดเมื่อห้าปีก่อน  เมื่อเมริซาอายุได้ 19 ปีพอดี เธอกับแม่เปิดร้านรับตัดเสื้อ โดยแม่จะตัดเสื้อตามแบบเสื้อสมัยนิยม ส่วนเมริซาจะนำทุกสิ่งที่เธอคิดได้มาตัดเสื้อ แต่ก็ตัดตามแบบสมัยนิยมได้ ส่วนคุณพ่อรับจ้างวาดภาพ (ซึ่งไม่ค่อยมีลูกค้า จึงเอาเวลาไปปลูกผักไว้กินในครัวเรือนแทน และปลูกพืชไว้ให้ลูกสาวกับภรรยาทำสีย้อมผ้า)

เมริซามีน้องชายอยู่หนึ่งคนชื่อ เอ็ดเวิร์ด อายุ 20 ปี ปัจจุบันกำลังศึกษาเรื่องการรักษาด้วยสมุนไพร พี่กับน้องนิสัยต่างกันสุดขั้ว ในขณะที่เมริซาเป็นคนทำตามอารมณ์ เจ้าเล่ห์ น้องชายของเธอ คือ พวกทำตามตรรกะ เงียบขรึม และทำอะไรตรงๆ นั่นทำให้สองพี่น้องทะเลาะกันบ่อยครั้ง และไม่ค่อยคุยกันเท่าไร การทะเลาะกันของทั้งคู่มักจบลงด้วยการที่เอ็ดเวิร์ดเดินหนีไป ปล่อยให้เมริซาโวยวายไล่หลัง

เอ็ดเวิร์ดมีคนรักคนหนึ่ง คือ แซลลี เป็นหญิงสาวอ่อนหวาน ที่ค่อนข้างกลัวกึ่งเกรงใจเมริซาพอสมควร (เพราะรู้สึกว่าที่พี่สามีไม่ค่อยปกติ) แต่ก็พยายามแวะเวียนมาทำความคุ้นเคยกับเมริซาบ่อยๆ ถึงอย่างนั้นแซลลีก็ยังไม่เรียก เมริซา ว่า เมซ ซึ่งเป็นชื่อเล่นของว่าที่พี่สามี เธอบอกเมริซาว่าจะเรียกต่อเมื่อแต่งงานและย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ เมริซาเฝ้ารอวันนั้นอย่างใจจดใจจ่อ เธออยากเห็นน้องชายมีความสุข

แต่วันนั้นก็ไม่มาถึง...

เมื่องานแต่งงานของทั้งสองคนกำหนดไว้วันที่ 15 กันยายน แต่...ทุกอย่างยังคงวนลูปอยู่ในวันที่ 8 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่แซลลีมาตัดชุดเจ้าสาว เมริซาต้องเริ่มตัดและเย็บชุดนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ยังไม่มีโอกาสเห็นมันเสร็จสมบูรณ์ ทั้งๆ ที่น้องชายและแซลลีคาดหวังกับชุดนี้มาก และอาจเป็นไม่กี่ครั้งที่เธอกับน้องชายจะคุยกันดีๆ

เมริซาอยากเห็นน้องชายและว่าที่ภรรยาสวมชุดที่เธอออกแบบสุดฝีมือ และบรรจงตัดให้เข้าไปทำพิธีแต่งงานในโบสถ์ เธออยากเห็นพวกเขายิ้มมีความสุข

นั่นคือความปรารถนาสูงสุดของเธอในขณะนี้

เธอไม่สนว่าฝ่ายไหนจะชนะ และได้แอปเปิล  ไม่สนวิธีการ แต่ถ้าใครทำให้เวลากลับมาเดินไปสู่ ‘พรุ่งนี้’ อีกครั้ง เธอก็จะช่วยพวกเขา

สัตว์แห่งจิต : แมวลิงซ์ หรือบ็อบแคต

 

beautiful lynx's fur

 

เครดิต : http://www.pinterest.com/pin/349310514818488215/

 

ทำไมเมริซามีแมวลิงซ์เป็นสัตว์แห่งจิต ต้องขอย้อ